-->

رنگارنگ
homayoun makoui


Saturday, May 11, 2002

هفته پيش تاتر جالبی را بنام Homebody/Kabul ديديم. قسمت اول نمايش يک منولوگ طولانی است که شخصيت اصلی [يک زن خانه نشين انگليسی] در حاليکه روی مبل نشسته، قسمت هايی از يک کتاب راهنمای توريستی راجع به افغانستان را که چهل سال پيش نوشته شده برای تماشاگران ميخواند، و در لابلای آن راجع بخودش و روياهايش در باره افغانستان صحبت ميکند. اين قسمت با اينکه نزديک به يک ساعت و نيم طول ميکشد، چون متن جالب و شيريی دارد و با مهارت بازی ميشود، نه تنها خسته کننده نيست، بلکه بندرت کسی متوجه گذشت زمان ميشود. متن نمايش، در حاليکه به تاريخ سه هزار ساله اين سرزمين اشاره ميکند، در باره اهميت افغانستان، اين کشور را قلب دنيا می نامد که دنيا فراموش اش کرده است. در عين حال به موضوع جذابيت شرق برای غربی ها و برخورد و تفاوت های فرهنگي ميپردازد.
اکت دوم نمايش از لندن به کابل تحت سلطه طالبان تغيیر مکان ميکند. شوهر و دختر زن انگليسی پس از مفقود الاثر شدن وی، به کابل آمده اند که او را پيداکنند. آنان با واقعیت های زندگی [جنگ، طالبان، مذهب، سياست غرب، خشونت، ترياک ...] در کابل آشنا ميشوند، عليرغم اعتقاد عمومی که زن انگليسی کشته شده است، از طريق مترجم خود که يک شاعر تاجيک الاصل افغانی است و در زندان يادگرفته تا به زبان "اسپراندو" شعر بگويد مطلع ميشوند که زن انگليسی زنده است و به اسلام گرويده و به ازدواج دکتری افغانی در آمده و باوی زندگی می کند. زن ديگر دکتر [او قبلا در کتابخانه کابل کار ميکرده و فعلا خانه نشين است] که از زندگی شخصی و اجتماعی اش در کابل بستوه آمده، پيشنهاد کرده که در مقابل دريافت دعوتنامه مهاجرت و فراهم شدن فرارش به غرب، با همسر و دختر زن گمشده ملاقات کند و اطلاعات بيشتری به آنها بدهد. صحبت های حلاله، زن پشتو در اين نمايش بسيار روشنگر و با اهميت است. از جمله او به غربی ها ميگويد، اگر از طالبان خيلی خوشتان می آید، ببريدشان به نيويورک، البنه زياد نگران آن نباشيد، چون خودشان دارند به نيويورک می آيند. [نمايشنامه مدتها قبل از حوادث سپتامبر نوشته شده است]
در قسمت آخر نمايش زن افغانی روی همان مبل زن انگليسی نشسته و با دختر خانه راجع به پدر و مادرش صحبت می کند در حاليکه زن انگليسی هم بدنبال روياهايش در افغانستان باقی ميماند و زندگی تازه ای را شروع می کند.
نويسنده اين نمايشنامه Tony Kushner است که درميان نسل جديد نويسندگان آمريکا جايگاه ويژه ای دارد. او بخاطر نوشته اش "فرشته ها در آمريکا" جايزه پووليتزر را در سال 83 برد. اين اثر از طرف تاتر ملی انگلستان بعنوان يکی از 10 نمايشنامه برتر قرن بيستم انتخاب شد.
اين تاتر که برای اولين بار در غرب آمريکا اجرا ميشد توسط Tony Taccone کارگردانی شده است. اين نمايش اگر چه به بسياری از موضوعات مربوط به افغانستان مي پردازد اما خط داستاني جنبه های شخصی حوادث زندگی فاميل انگليسی را تا آخر ادامه ميدهد و تعادل خوبی در اين مورد بوجود می آورد. در اينجا ميتوانيد مصاحبه ای در مورد Homebody/Kabul که با نويسنده اين نمايش صورت گرفته پيدا کنيد.


... ARCHIVE

... LINKS

copyright 2002-05 | all rights reserved