-->

رنگارنگ
homayoun makoui


Tuesday, June 18, 2002

نميدونم چرا در اين چند ماه، انتخابات رياست جمهوری و مجلس فرانسه بنظرم اهميت پيدا کرد. اگرچه نتايج اش هم بجز در اول کار، تا حدود زيادی قابل پيش بينی بود. شايد بخاطر اينکه دنيا خيلی بهم وصل شده و مسائل مرتبط تر از گذشته است. فرق نميکند کجا بدنيا آمدی و کجا زندگی ميکنی، موازنه نيروها و تحولات سياسی بين المللی حساس تر از گذشته شده و بر روی زندگی همه تاثير ميذاره. ... شايد هم احساس ميکنی بعضی چيزها داره عوض ميشه و ميخوای ازش سر در بياری.
بهر حال ديروز تکليف ترکيب مجلس فرانسه هم روشن شد. حزب جديد پرزيدنت و نخست وزير که ميانه رو متمايل براست است، اکثريت مطلق کرسی های مجلس را هم تصاحب کرد [نزديک به 400 نمايندگی از مجموع 577] و سوسياليست ها تنها توانستند که پاريس را از دست ندهند. بعضی ها ميگويند حالا شيراک مقتدر ترين رئيس کشور در جمهوری پنجم فرانسه است. عليرغم اين، شيراک با پيشنهادهايی که اينروزها درمورد مسائل مهاجرين در اروپا مطرح شده، و قبلا مورد پشتيبانی بلر و برلوسکونی قرار گرفته، مخالفت کرده و تصميم گيری در مورد آن به بعد موکول شده است. که ميتوان آنرا بفال نيک گرفت.


... ARCHIVE

... LINKS

copyright 2002-05 | all rights reserved