-->

رنگارنگ
homayoun makoui


Saturday, November 02, 2002

در گزارشی مربوط به رابطه بحران کنونی عراق و موضوع اختلافات روسيه، چين و فرانسه با آمريکا بر سر شراکت در توليد نفت اين کشور، از جمله آمده است که سه کشور نامبرده با حکومت کنونی عراق قراردادهای توليد شراکتی [psa] دارند. در صورت تغيير حکومت و نفوذ بيشتر شرکتهای نفتی آمريکا، ممکن است سهم و موقعيت آنها بخطر بيفتد، و اين دليل مهم مباحثات طولانی شورای امنيت در باره عراق است. در اين ميان چين فعالانه سعی ميکند نقش واسطه را بازی کند تا در آينده نقش مهم تری بدست آورد. روسيه هم بطور کلی سعی دارد تا نقش فعلی را که عربستان بازی ميکند، بر عهده بگيرد. يعنی توليد و صدور بی وقفه نفت به اروپا. از اين طريق اهميت سياسی بيشتری درسطح جهانی بعنوان يک غول نفتی بيابد. اين ايده، در بين بعضی از اروپايی ها قابل ملاحظه ارزيابی ميشود، بخصوص با در نظر گرفتن آينده ناروشن عربستان.
در اين گزارش همچنين آمده است که در صورت تغيير رژیم توليد نفت در عراق درعرض چهار سال آينده، تا سه چهار برابر مقدار کنونی، از طريق سرمايه گزاری خارجی در ايجاد ايستگاههای جديد استخراج، و همچنين تقويت سرمايه ای مناطق توليدی موجود، بالا ميرود. عراق بعد از عربستان صاحب بزرگترين منابع شناخته شده نفتی است. حتی ازيکی دو روز پيش گفته ميشود که عراق از اين نظر در دنيا اول است. ... در اين گزارش همچنين آمده بود که هزينه توليد يک بشکه نفت در نواحی شمال کاسپين حدود 8 دلار است، اما در عراق اين توليد 70 سنت بيشتر خرج ندارد.
:: production share agreement نوعی قرار دارد نفتی است که خريدار در توليد شريک ميشود. اين نوع توافق همه جا رايج نيست. مثلا کويت و ايران مالکيت خارجی بر ذخائر ملی شان را نمی پذيرند.


... ARCHIVE

... LINKS

copyright 2002-05 | all rights reserved